گاز اسپارت 410 وزن 11.300 کیلوگرم

گاز مبرد R410A برند اسپارت (Spart)، یک ترکیب شبه‌آزئوتروپیک (Near-Azeotropic) از خانواده HFCها است که از ترکیب دو گاز R-32 و R-125 با نسبت جرمی برابر (50%/50%) تشکیل شده است. این مبرد با ظرفیت برودتی بالا و انتقال حرارت عالی، جایگزین استاندارد R-22 در سیستم‌های تهویه مطبوع مدرن، داکت اسپلیت‌ها و چیلرهای تراکمی با راندمان بالا (High Efficiency) به شمار می‌رود.

نکات کلیدی و الزامات فنی:

• رفتار ترمودینامیکی و عملیات شارژ: اگرچه R410A دارای گلاید دمایی بسیار ناچیزی است (ΔTglide≈0.1∘C) و تقریباً مانند یک سیال تک‌مؤلفه‌ای عمل می‌کند، اما به دلیل ماهیت ترکیبی آن، تزریق مبرد به سیکل الزاماً باید در فاز مایع انجام شود. شارژ در فاز گاز می‌تواند باعث برهم خوردن نسبت دقیق ۵۰/۵۰ (پدیده Fractionation) شده و ظرفیت برودتی سیستم را مختل کند. معمولاً کپسول‌های این مبرد دارای لوله سایفون (Dip Tube) هستند تا شارژ مایع در حالت ایستاده نیز امکان‌پذیر باشد.
• سازگاری با روانکارها و تنش فشاری: گاز اسپارت 410 منحصراً با روانکارهای سنتتیک پلی‌اِستر (POE) امتزاج‌پذیر است و استفاده از روغن‌های معدنی (MO) یا آلکیل‌بنزن (AB) در کنار آن مطلقاً ممنوع است. از سوی دیگر، فشار کارکرد ترمودینامیکی این مبرد حدود 60% بالاتر از مبردهای قدیمی‌تر مانند R-22 است؛ لذا تمامی اجزای سیکل، ضخامت لوله‌های مسی، اتصالات جوشی و ابزارهای سرویس (منیفولد گیج و شیلنگ‌ها) باید برای تحمل این سطح از تنش فشاری طراحی شده باشند.
• الزامات راه‌اندازی و رطوبت‌گیری: با توجه به خاصیت شدیداً جاذب رطوبت (Hygroscopic) در روغن‌های POE، هرگونه نفوذ هوا به سیکل منجر به واکنش هیدرولیز و تولید اسید خواهد شد. اجرای وکیوم عمیق دومرحله‌ای (رسیدن به خلاء زیر 500 میکرون) و نصب فیلتر درایرهای خط مایع با تحمل فشار بالا (High Working Pressure) و هسته جاذب رطوبت قوی، برای حفظ سلامت سیم‌پیچ کمپرسور و پایداری شیمیایی سیال مبرد، یک الزام فنی قطعی است.